Pers

U vindt mijn recente persberichten, interviews en opiniestukken terug op www.yamilaidrissi.be

 

Interview met Bart Becks op Radio 1 n.a.v. Cultural Mindfood over Crowdfunding

http://www.radio1.be/programmas/vandaag/crowdfunding

Crowdfunding is zegen voor jonge makers

De Morgen, 7 februari 2012

‘Volksinvestering’. In het Nederlands klinkt het ietwat bestoft. Niettemin maakt de alternatieve financieringswijze crowdfunding steeds meer furore. In de Brusselse KVS volgt vandaag een eerste themadag. Of beter: een ‘cultural mindfood’.

‘De eerste cultural mindfood over crowdfunding’: zo wordt een en ander aangekondigd. In mensentaal: een themadag rond crowdfunding, de steeds populairder wordende manier om artistieke projecten te financieren. “Je kunt de term ‘crowdfunding’ allicht nog het best naar het Nederlands vertalen met het woord ‘volksinvestering'”, zegt Yamila Idrissi, Vlaams volksvertegenwoordiger voor de sp.a, en een van de sprekers op de affiche. “Vele kleine investeerders geven, via internet, een relatief klein bedrag, wat uiteindelijk het benodigde kapitaal moet opleveren om een project op te starten.” Crowdfunding is niet nieuw. Waarom nu een themadag? Idrissi: “Crowdfunding is inderdaad meer en meer opgang aan het maken, maar hij het brede publiek leven er toch nog heel veel vragen. Men weet wel dat het bestaat, maar niet wat het juist is. Is het een hype? Of zit er ook echt toekomstmuziek in? Die vragen willen we op deze cultural mindfood proberen te beantwoorden. “Ik zal de namiddag inleiden, door vooral veel vragen te stellen: ‘wat kan de plek zijn van crowdfunding naast andere investeringsvormen?’, bijvoorbeeld. Of ‘is er een rol voor de overheid in dit verhaal?'” Zeg eens: is er een rol voor de overheid in dit verhaal? “Volgens mij zou men een stimulans kunnen geven aan jonge, beginnende artiesten die al een bepaald minimumbedrag via crowdfunding hebben verzameld. Dan heb je toch aangetoond dat je al een publiek achter je hebt. Ik maak hierbij echter één grote kanttekening: crowdfunding mag geen alternatief zijn voor subsidies. Het is juist bedoeld als aanvullende vorm van financiering of voor zij die uit de boot vallen. Crowdfunding en subsidies zijn volgens mij complementair.” Vanwaar jouw interesse voor crowdfunding? “Ik ben er al een tijdje mee bezig, en probeer er ook veel over te lezen. Ik vind het vooral interessant om te merken dat iedereen mee kan doen, voor een klein bedrag. Zolang je maar gelooft in het project. En je krijgt er altijd en zekere mate van ownership voor. Wie iets investeert, krijgt er nadien ook iets voor terug. “Crowdfunding is zich momenteel bovendien sterk aan het uitbreiden, richting film of mode bijvoorbeeld. Het principe gaat dus zeer breed: van een beginnende schrijver die via crowdfunding het nodige bedrag verzamelt om zijn eerste boek uit te geven tot jonge muzikanten die een plaat willen uitbrengen.” ‘Cultural Mindfood over Crowdfunding’, van 14 tot 16 uur in de KVS. Arduinkaai 7, Brussel. Gratis toegang. Crowdfunding maakt een felle opmars. Denk bijvoorbeeld aan emphas.is, het lovenswaardige platform voor fotojournalistiek. Of aan SonicAngel, dat oorspronkelijk vooral gericht was op muziek maar intussen ook de vleugels heeft uitgeslagen richting film en tv. Staan onder meer aangekondigd, straks in de Brusselse KVS: Bart Becks, van SonicAngel, en Piet Callens van Cultuurinvest. Michaël R. Roskam, notoir believer, zit intussen in de Verenigde Staten en moest dus verstek geven.

© 2012 De Persgroep Publishing

Fans participeren in winst kunstenaar

Creatieve sector organiseert studiedag over crowdfunding. Nederland fungeert als gidsland.

De Tijd, 7 februari 2012

Kan het investeringsmodel van innovatieve muziekbedrijven als SonicAngel en Sellaband gekopieerd worden naar de kunstensector? Daarover debatteert de creatieve sector vandaag op uitnodiging van Vlaams Parlementslid Yamila Idrissi (sp.a) in de schouwburg van de Brusselse KVS. Het Belgische SonicAngel, dat oprichter Bart Becks naar de studiedag stuurt, werkt volgens het model van crowdfunding. Niet het platenbedrijf investeert in de artiesten, wel de fans. Die worden via het internet aandeelhouder van een artiest en kunnen in de winst participeren. Het model geldt als een alternatief voor het traditionele businessmodel in de platen- wereld, die al een decennium in een diepe crisis zit. Door de wereldwijde crisis staan in steeds meer Europese landen de cultuursubsidies onder druk. Logisch dat in de kunstwereld crowdfunding in beeld komt. Voor een keer dient Nederland, waar het afgelopen jaar zo’n 20 procent van het cultuurbudget werd geschrapt, als gidsland. Het Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam haalde de voorbije maanden via crowdfunding meer dan 75.000 euro op voor de peperdure tentoonstelling ‘De weg naar Van Eyck’. De keynotespeaker vandaag in de KVS is de jonge Nederlander Roy Cremers van het crowdfundingplatform Voordekunst. Deze stichting haalde via het internet in iets meer dan een jaar zo’n half miljoen euro aan donaties van investeerders binnen. Op de website kunnen particulieren en bedrijven projecten van beeldende kunstenaars, theatermakers of cineasten bekijken en geld storten. De teller staat inmiddels op 3.500 donateurs. Vlaams Parlementslid Yamila Idrissi ziet mogelijkheden voor Vlaanderen. ‘Maar crowdfunding mag geen alternatief zijn voor subsidies. Het moet een aanvulling zijn’, stelt Idrissi. ‘In Oostenrijk bestaat een systeem waarbij kunstenaars makkelijker toegang tot subsidies krijgen wanneer ze via crowdfunding kunnen bewijzen dat er een publiek voor hun project bestaat.’

Studienamiddag crowdfunding: van 14 uur tot 16 uur in de KVS in Brussel. Inkom: gratis.

© 2012 Mediafin

Grote expo’s komen niet naar Brussel

De Standaard, 19 januari 2012

De ene belangrijke bruikleen na de andere bleek voor de tentoonstelling weg te vallen

De twee belangrijkste tentoonstellingen die voor dit voorjaar in Brussel aangekondigd werden, zijn afgelast.

Van onze redacteur

De Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis lieten in september weten dat er een ‘prestigieuze tentoonstelling’ in het Jubelpark op komst was. Klimt, Hoffmann en het Stocletpaleis zou focussen op de samenwerking tussen de schilder Gustav Klimt en de architect en ontwerper Josef Hoffmann. De kern van het ensemble wordt momenteel geëxposeerd in het Belvedere in Wenen, waar dit jaar met grote luister de 150ste geboortedag van Klimt herdacht wordt.

Nu blijkt dat de tentoonstelling, die op 30 maart moest opengaan, afgelast is. Ze zou te duur zijn voor het Brusselse museum en er waren te weinig bruikleengevers die hun werken wilden afstaan voor een reis naar onze hoofdstad.

Ook de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten melden slecht nieuws. Daar wordt de tentoonstelling Dalí, Magritte, Miró – Het surrealisme in Parijs van de affiche genomen. Het had een groot overzicht moeten worden met 250 werken van topnamen als Picasso, Max Ernst en Marcel Duchamp. De expo is dezer dagen te zien bij de Fondation Beyeler in Bazel. In Brussel wordt ze uitgesteld tot 2016 en vervangen door een tentoonstelling over de foto’s van de cineast Stanley Kubrick.

Mal figuur

‘We hebben de surrealismetentoonstelling uitgesteld omdat de ene belangrijke bruikleen na de andere bleek weg te vallen’, zegt Frederik Leen, de conservator moderne kunst van de Koninklijke Musea. ‘Om de werken naar Brussel te krijgen moesten we opnieuw onderhandelen met alle musea en verzamelaars die hun bezit hadden uitgeleend in Bazel. Daarbij kenden we de ene tegenvaller na de andere. Sommige musea hadden het stuk al toegezegd aan een andere organisator. Er waren ook musea die het stuk niet langer wilden missen in hun eigen opstelling.’

Leen zegt dat de musea niet kunnen wachten met hun communicatie tot alle bruiklenen effectief zijn toegezegd. Er wordt altijd rekening gehouden met een percentage weigeringen. Dat percentage is in dit geval abnormaal hoog opgelopen. Om andere werken van evenwaardige kwaliteit te vinden om de tentoonstelling op peil te houden, was de termijn te kort. ‘Het surrealisme is in België te bekend om de verkeerde werken te tonen’, zegt Leen.

Dat twee blikvangers van het seizoen zomaar van de affiche verdwijnen, en dan nog in onze belangrijkste nationale musea, doet wenkbrauwen fronsen. Ook de aangekondigde tentoonstelling Germaine Van Parys en de Belgische droom, over een pionier van de documentaire fotografie in ons land, werd onlangs in het Jubelpark afgelast. Voor al deze tentoonstellingen waren er al verenigingen die een bezoek hadden gepland.

Volgens het Vlaamse parlementslid Yamila Idrissi (SP.A) slaat Brussel een mal figuur. ‘De tentoonstelling over het surrealisme was een kans voor Brussel om zich internationaal als kunst- en cultuurstad te profileren’, aldus Idrissi. Zij vindt dat het in onze hoofdstad aanwezige potentieel door de musea niet verzilverd wordt.

Verhuizing van VRT weekt kloeke reacties los

De Standaard, 19 januari 2012

Brusselse politici schreeuwen moord en brand

‘Het Vlaams Parlement verhuist toch ook niet naar Bommerskonten?’

Moet de VRT in Brussel blijven? De meeste politici die zich gisteren lieten horen, zagen vooral redenen om de hoofdstad niet te verlaten.

‘Er zijn ernstige redenen nodig om de VRT uit Brussel te laten verhuizen’, zo zei de Vlaamse minister van Media, Ingrid Lieten (SP.A) in het Vlaams Parlement. Daar werd ze op de rooster gelegd over de toestand van de VRT-gebouwen. Die zijn in slechte staat en moeten gerenoveerd of vervangen worden.

De VRT liet op vraag van Lieten drie scenario’s onderzoeken: het bestaande gebouw renoveren, een nieuw gebouw op dezelfde plaats bouwen en een verhuizing buiten Brussel. Hoewel de definitieve beslissing pas in juni valt, stellen Mechelen en Vilvoorde zich nu al kandidaat om de openbare omroep te ontvangen (DS 18 januari). ‘Mijn persoonlijke voorkeur is dat we Brussel niet loslaten’, zei Lieten in het halfrond. ‘De mensen die bij de VRT werken, hebben hun gezin georganiseerd rond een werkplaats in Brussel. Brussel is de hoofdplaats van Vlaanderen, maar ook van België en het is ook een internationale hoofdstad.’

De verhuizing uit Brussel ligt politiek erg gevoelig, zo bleek gisteren. Vooral de Brusselse politici lieten zich horen. ‘De locatie van de VRT is geen spelprogramma in de stijl van Mijn restaurant waarbij de meest biedende uiteindelijk met de hoofdprijs naar huis gaat. De VRT in Brussel mag voor mij niet in vraag gesteld worden’, zei Luckas Vander Taelen. ‘Als je de VRT weghaalt, heeft het geen zin meer om Brussel de hoofdstad van Vlaanderen te noemen.’

Yamila Idrissi (SP.A) heeft het over een ‘kapitale en een strategische fout’. ‘Als je de situatie op een rationele manier bekijkt, ziet iedereen wel in dat je de kroonjuwelen niet uit de hoofdstad kan verplaatsen. Dat is niet alleen het standpunt van Brusselaars, ook rationele niet-Brusselaars denken daar zo over.’ Brussels staatssecretaris Bruno De Lille (Groen) vindt weggaan uit Brussel te delicaat. ‘De VRT omvat een manier van kijken naar Brussel, dus is het logisch dat iedereen daar zijn mening over heeft. En dat maakt de uitkomst ook een politieke beslissing, veeleer dan een financiële keuze’, zegt hij. ‘Want als het Vlaams Parlement een nieuw gebouw nodig heeft, zal het ook geen grond kopen in Bommerskonten omdat de grond daar goedkoper is.’

Ook de voormalige staatssecretaris en huidig burgemeester van Schaarbeek, Bernard Clerfayt (FDF), ziet een verhuizing als een belangrijk politiek symbool. ‘Als de VRT verhuist uit Brussel, verlaat Vlaanderen Brussel. Zo interpreteert mijn partij het, maar ook andere Franstaligen en Nederlandstaligen zijn die mening toegedaan.’

Clerfayt benadrukt dat de site in Schaarbeek heel wat troeven heeft. ‘Vilvoorde wil het Hilversum van Vlaanderen worden. Dan is Schaarbeek het Hilversum van België. Het is een unieke site met heel wat mediabedrijven: behalve RTL, RTBF en TeleBruxelles, zijn er ook heel wat kleinere mediabedrijven gevestigd. Als de VRT blijft, is dat een win-winsituatie voor iedereen. Als ze vertrekken: tant pis pour la VRT.’

Thuis

Weinig VRT-medewerkers uitten zich gisteren sentimenteel over het bestaande VRT-gebouw. Toch was er bezorgdheid over een verhuizing. ‘Mijn thuis is Brussel, niet Mechelen’, liet Jean-Philip De Tender, de netmanager van Eén, weten via Twitter. Pascal Dossche, chef duiding van de radio, wijst op de moeilijkheid om Waalse politici in een Mechelse studio te krijgen. ‘Vlaamse politici rijden ook niet tot in Namen voor een interview van een kwartier.’

© 2012 Corelio

Minder subsidieaanvragen voor theater en muziek

De Morgen, 19 januari 2012

Kleinere sectoren doen inhaalbeweging met fors meer aanvragen.

Kunstinstellingen en kunstenaars hebben voor in totaal 150,8 miljoen euro subsidies aangevraagd bij minister van Cultuur Joke Schauvliege (CD&V).

Dat is bijna dubbel zoveel als er geld beschikbaar is, maar toch al dik 17 miljoen minder dan bij de vorige periode werd verlangd. Vooral theater- en muziekgezelschappen zorgen voor een daling. Volgend jaar start de nieuwe subsidieperiode volgens de regels van het kunstendecreet en dat voor een periode van twee of vier jaar. Minister Schauvliege liet al weten dat ze ongeveer 87 miljoen per jaar ter beschikking heeft om te verdelen onder de kunstenaars. De behoefte bij de aanvragers is veel groter (150,8 miljoen), maar dat is op zich niet uitzonderlijk. Bij aanvang van de vorige subsidieronde werd nog 168 miljoen aangevraagd. Voor de volle periode van vier jaar werd ditmaal 135,4 miljoen aangevraagd, voor de korte tweejaarlijkse tijdspanne 15,4 miljoen. Momenteel buigen de beoordelingscommissies van de verschillende disciplines zich over de in totaal 356 aanvragen. Uitsluitsel over wie wat krijgt, volgt pas bij het begin van de zomer. Uit gedetailleerde cijfers die Vlaams Parlementslid Yamila Idrissi (sp.a) opvroeg bij Schauvliege, blijkt dat de traditionele grote ontvangers ook dit keer theater, muziekgezelschappen en multidisciplinaire kunsten blijven, samen goed voor 100 miljoen aan subsidieaanvragen. Toch lijkt net in deze subgroepen de gevraagde rationalisering en versobering zich het felst door te zetten. Voor theater werd 18 procent minder middelen aangevraagd voor de komende subsidieronde, voor muziek 12,9 procent. Ook sterke dalingen vallen op bij de beeldende kunsten (7,7 miljoen aangevraagd, -18,8 procent), de artistieke steunpunten (3,8 miljoen aangevraagd) en de dans (9 miljoen aangevraagd, -11 procent). Die naakte cijfers zeggen niet alles, omdat de grootte van de individuele dossiers erg verschilt van sector per sector. In theater is er bijvoorbeeld een significante daling van het aantal aanvragen, van 60 naar 50 gezelschappen en instellingen. In de per definitie dure want arbeidsintensieve muzieksector wordt de daling dan weer veroorzaakt doordat er welgeteld één aanvraag minder werd ingediend voor de komende subsidieperiode. Daarnaast zijn er ook kleinere sectoren die net een inhaalbeweging pogen in te zetten, ondanks de moeilijke budgettaire tijden. Dat is het geval voor architectuur (1,25 miljoen aangevraagd, +35,6 procent), audiovisuele kunsten (4,4 miljoen aangevraagd, +20 procent), sociaal-artistieke werking (6,3 miljoen aangevraagd, +25,5 procent) en design (291.500 euro aangevraagd, + 35,6 procent). Die sterke stijging in procenten wordt dus genuanceerd door het feit dat het tegen het licht van het gehele kunstendecreet om relatief bescheiden bedragen gaat. De verhouding tussen de diverse sectoren – met versoberde grote jongens en ambitieuze nieuwkomers – is niet onbelangrijk. Het kunstendecreet voorziet helemaal geen opdeling of hiërarchie van genres. “Al het geld komt uit dezelfde pot, en wat de ene bijkrijgt, wordt de andere ontnomen”, zegt volksvertegenwoordigster Yamila Idrissi. “Daarbij komt dat minister Schauvliege niet de minste indicatie heeft gegeven over waar ze wil uitkomen. De diverse commissies moeten het dus maar onder elkaar uitvechten. Dat wordt een bloedige strijd, zeker omdat er van het startbedrag ook nog eens een flinke hap afgaat voor de projectsubsidies.” Ook regionaal zijn er overigens enige verschuivingen. In Oost-Vlaanderen zet de krimp zich het felst door, met een daling van 10 aanvragen (66 in plaats van 76). Die daling wordt ten dele verklaard door fusies, zo zou je kunnen afleiden uit het feit dat ook alleen in Oost-Vlaanderen het gemiddeld gevraagde subsidiebedrag stijgt. In alle andere provincies blijft de situatie nagenoeg status-quo. De grootste artistieke polen blijven de provincie Antwerpen (105 aanvragen) en Brussel (95).

© 2012 De Persgroep Publishing

Reactie van Yamila Idrissi aan TV Brussel n.a.v. vraag aan minister Smet over de toekomst van de Vlaams-Brusselse media

Bekijk hier het fragment van TV Brussel.

Hoe kijken Yamila Idrissi en Sihame El Kaouakibi naar rolmodellen, urban soul en glazen plafonds ?

Vriendelijke groeten in Weekend Knack, 21 december 2011

Sihame,

Niemand weet de urban soul , de ziel van de stad, beter te vatten dan ‘jouw’ jongeren. Ze ademen de grootstad. Ze zijn de grootstad. Liever dan trends te kopiëren of achterna te hollen, zet je zelf de toon. Je laat je stoere jongeren dansen op Assepoester – een sprookje ! – en vervolgens palm je met hun urban dance de soms wat suffe schouwburgen in. Je gooit de deuren wagenwijd open. De stad, dat zijn de jongeren die erin opgroeien. Omgekeerd zijn die jongeren de stad. Zij en niemand anders bepalen wat urban is. Met zeshonderd zijn ze al, de jongeren die jij kansen geeft om hun dromen waar te maken.

Ik had ook een droom toen ik jong was. Ik wilde actrice worden, maar ik durfde de stap niet te zetten. Acteren, dat was iets voor decadente losbollen. En het was al helemaal niets voor meisjes. Geen denken aan, ik moest en zou studeren. Soms kriebelt het nog altijd. Geloof me, met het slechte theater in het parlement is de artistieke honger niet gestild. Maar ik ben op mijn pootjes terechtgekomen, ik doe dolgraag wat ik nu doe en als politica kan ik echt een verschil maken.

We hebben thuis dezelfde strijd gevoerd, met één heel groot verschil : bij jou is het jouw koppigheid die het heeft gehaald. Je hebt je eigen weg gevolgd. Je wilde dansen en je wilde vooral jonge mensen inspireren. Je wilskracht was sterker dan de taboes, de vooroordelen en de verwachtingen. Je hebt twee glazen plafonds – als vrouw en als allochtone – aan diggelen geslagen.

Sihame, of je het nu wilt of niet, je bent een rolmodel. Je inspireert jongeren, je geeft hen perspectief. Het is een cliché zo groot als een huis, maar er zijn er sommigen die je zelfs redt. Die je redt van de verveling of van nog veel groter onheil dat helaas ook bij de grootstad hoort. Die jongeren moet je niet gaan vertellen dat urban dance alleen maar entertainment is. Nee, het is een way of life . En die weg kan leiden naar waar je maar wilt. De volgende generatie rolmodellen warmt zich al op.

Ik weet dat Limburg aan je trekt en dat je zelf naar Brussel lonkt. Je zult nog weleens met je kop tegen de muur lopen, de stad laat zich niet zo makkelijk veroveren. Maar het lukt je wel, zolang je het blijft doen met hart en ziel. Urban soul .

Hartelijk,

Yamila Idrissi

Yamila,

” Be the change you want to see in the world “, zei Gandhi. De wereld veranderen begint bij jezelf. Het is een beetje mijn lijfspreuk geworden, al zie ik het minder groot dan Gandhi. De hele wereld hoeft niet. Maar Antwerpen en, waarom niet, Brussel zou al heel mooi zijn.

Je noemt me een rolmodel. Je zult wel gelijk hebben, maar dat is nooit een ambitie geweest. Ik heb er alleszins nooit naar gestreefd. Het overkomt je. Het is schrikken, hoor, als je jezelf op een voorbijrijdende tram ziet prijken. Of als de krant je een ‘jeugdicoon’ noemt. Het maakt me trots en bang tegelijkertijd. Plots ben ik verantwoordelijk voor de broodwinning van mensen, plots willen politici met ons samenwerken, plots zijn die tien geëngageerde jongeren er zeshonderd.

Ik heb net als jij geworsteld met de verwachtingen van mijn omgeving, die van mijn vader op kop. Ook bij ons thuis was studeren heilig. Dansen, dat was voor mijn vader decadent. Zéker voor een meisje. Dat jongens dansten, tot daar aan toe. Maar meisjes deden het niet, punt. Ze hielden zich met andere dingen bezig. Ik heb nog gestudeerd voor lerares, en ik heb die studie netjes afgemaakt, maar ik ben uiteindelijk een andere richting ingeslagen. Mijn richting.

Soms is het moeilijk, Yamila, om tegen wil en dank een ‘rolmodel’ te zijn. Daar kun jij van meespreken. Vroeger kon ik nog eens met mijn kop tegen de muur lopen, dat is voorbij. Mislukken is geen optie meer. Voor de première van Cinderella ging ik dood van de zenuwen. Maar als het dan lukt, als je er dan in slaagt om die urban soul op een totaal nieuw publiek over te brengen, ja, dat is kicken.

Mijn jongere broer is dezer dagen een van de absolute sterren van Let’s go urban . Een supertalent. Voor hij begon te dansen, deed hij niet veel meer dan rondlummelen. Nu heeft hij een passie en wil hij als lesgever zijn kennis delen, en dat straalt af op zijn hele omgeving. Zelfs op mijn vader. Als hij zo doorgaat, hebben we binnenkort twee rolmodellen in de familie.

Warme groet,

Sihame El Kaouakibi


“tvbrussel moet ook buiten Brussel te zien zijn”

Yamila Idrissi (sp.a) vraagt aan minister van Media Ingrid Lieten te onderzoeken of het mogelijk is om tvbrussel ook buiten Brussel te laten uitzenden.
In tegenstelling tot Télé Bruxelles is tvbrussel vandaag niet beschikbaar in de Rand rond Brussel. “We moeten kijken hoe we ontmoeting en informatie-uitwisseling maximaal kunnen bevorderen ipv verhinderen”, zegt Idrissi.
In het verleden pleitte huidigBrussels parlementslid Elke Roex (sp.a) meermaals voor het uitzenden van tvBrussel in Vlaanderen.

De Franstalige regiozender Télé Bruxelles is sinds dinsdag ook te ontvangen via dvb-t, het digitale signaal via de antenne. Hierdoor kunnen Franstaligen uit de Rand nu ook naar Télé Bruxelles kijken. Wat voor Téle Bruxelles is mogelijk gemaakt zou, volgens Idrissi, ook voor tvBrussel moeten kunnen. Tvbrussel heeft heel wat potentiële kijkers in de Vlaamse Rand rond Brussel. Nederlandstaligen die in de Vlaamse Rand wonen maar werken in Brussel of een liefde hebben voor onze hoofdstad zouden ook toegang moeten krijgen tot tvBrussel.

Dat de Télé Bruxelles nu ook zo kan uitzenden is het resultaat van de steun van de Franse Gemeenschap en de RTBF, die een kanaal ter beschikking stelt. In het licht hiervan vraagt Idrissi aan minister Lieten te onderzoeken om dit ook mogelijk te maken voor tvbrussel.

Hetzelfde model, dezelfde outfit, hetzelfde decor, zoveel jaar later

DSweekblad, 12 november 2011

Cultuur krijgt geen extra geld

De Morgen, 29 september 2011, auteur Bart Eeckhout

 Het departement Cultuur komt er erg bekaaid vanaf in de pas voorgestelde begroting van de Vlaamse regering. Na jaren van spaarzaamheid begint het kabinet-Peeters weer te investeren in extra beleidsruimte. Cultuur valt evenwel compleet uit de boot.

Blijft Cultuur het ondergeschoven kindje van de regering-Peeters II? Die indruk krijg je als je een blik werpt op de cijfers die minister van Begroting Philippe Muyters (N-VA) deze week voorstelde. Na het tijdperk van de kaasschaaf, kan de Vlaamse regering weer zoetjesaan beginnen investeren. Op een nieuwe beleidsruimte van 378 miljoen euro wordt 230 miljoen vrijgemaakt voor nieuw beleid. Onderzoek & Ontwikkeling (60 miljoen euro), wachtlijsten gehandicaptensector (55 miljoen euro), Sociaal beleid (30 miljoen) en Onderwijs (30 miljoen) zijn de grote prijsbeesten.

En Cultuur? Cultuur krijgt niks extra. Overloop je de tabellen van minister Muyters dan kom je Cultuur nergens tegen. Ook het andere departement van bevoegd minister Joke Schauvliege (CD&V), Leefmilieu, zit niet bij de prijsbeesten, maar Cultuur krijgt werkelijk niets extra uit de nieuwe beleidsruimte.

Klopt niet helemaal, reageert het kabinet-Schauvliege. “Er is 333.000 euro extra voorzien voor de werking van de Vlaamse Opera. En ook de amateurkunsten mogen rekenen op 457.000 euro nieuwe middelen in de nieuwe beleidsperiode 2012-2016.” Daarnaast wijst het kabinet erop dat er voor 8,5 miljoen euro aan indexeringen extra begroot is voor loon en werking in de sector, maar die indexering geldt op alle departementen en valt sowieso buiten de post ‘nieuw beleid’.

Alles op Welzijn

Binnen de Vlaamse regering valt te horen dat Schauvliege tijdens begrotingsonderhandelingen ook niet echt heeft aangedrongen om meer middelen binnen te rijven. “Dat heeft weinig met de persoon van de minister te maken”, heet het in de regeringstop. “Het is haar partij, CD&V, die de prioriteiten voor haar ministers vastlegt, en daar zat Cultuur duidelijk niet bij. CD&V heeft alles op Welzijn gezet. Voor sp.a is dat zo met Innovatie en Onderwijs en voor N-VA met Werk.”

Het besef dat de spaarzame jaren voortduren, komt op een erg cruciaal moment voor de cultuursector. Vanaf 2012 begint de nieuwe subsidieronde voor alle kunstinstellingen die onder het kunstendecreet vallen. Wat de sector al stilletjes vreesde, wordt nu bewaarheid: beleidsruimte of niet, voor cultuur komt er geen cent extra.

Weinig ambitie

In een kritische brief aan Schauvliege uitte de koepelvereniging Overleg Kunstenorganisaties (OKO) in april al haar bezorgdheid over de bescheiden budgettaire ambities van de cultuurminister. De minister had toen immers al laten verstaan dat er in 2013 niet meer middelen ter beschikking zouden zijn dan nu. “Dit getuigt toch van bijzonder weinig ambitie voor het beleidsdomein waar u verantwoordelijk voor bent?”, vroeg OKO zich toen al af. De koepelorganisatie vroeg toen dat de minister zich zou engageren om een graantje mee te pikken uit de extra beleidsruimte die zou vrijkomen.

“Dat engagement is er nooit gekomen en dat is uiterst betreurenswaardig”, vindt Yamila Idrissi, Vlaams volksvertegenwoordiger voorsp.a en dus lid van de meerderheid. “Daarmee krijgen we de bevestiging in cijfers van wat we in de commissie Cultuur al te horen kregen. Nooit kwam er een harde belofte dat deze minister zich zou smijten voor Cultuur. Schauvliege gaat er gewoon niet voor, ze heeft niet eens geprobeerd om extra middelen binnen te rijven. Dit is vreselijk jammer voor de hele sector, die in volle overgang zit naar de volgende subsidieronde. De cultuursector heeft de kaasschaaf over zich heen gekregen, maar mag nu niet meedelen in de nieuwe beleidsruimte.”

Dat Schauvliege onvoldoende engagement voor cultuur toont wordt op haar kabinet uiteraard fel tegengesproken. Daar wordt naar Nederland gewezen, waar geen kaasschaaf maar een hakbijl over het kunstenlandschap ging. “In die context is niet moeten inleveren op cultuur al een overwinning”, heet het.

‘Kunst uit de kelders’ in het Wereldtijdschrift van Knack

Het Wereldtijdschrift van Knack schenkt ruim aandacht aan Yamila’s idee om kunst uit de kelders te halen. Via onderstaande link kan je het artikel raadplegen.

http://www.s-p-a.be/media/uploads/pdf/kunstuitdekelders.pdf

Interview TV Brussel

Yamila Idrissi werd geïnterviewd door TV Brussel over haar visie op een nieuw museum voor moderne kunst in Brussel.

Klik hier om het interview met Yamila te bekijken.

Brussel heeft ambitieus kunstbeleid nodig

De Morgen, 8 juni 2011

Brussel l Hoog tijd dat Brussel zijn versnipperde collecties moderne en hedendaagse kunst op één plek verzamelt. En niet in het Beursgebouw. Dat zegt sp.a-parlementslid Yamila Idrissi. ‘Men moet het dringend meer hebben over wat er in het nieuwe museum te zien zal zijn. Anders sta je daar met een mooie, lege doos.’

Een nieuwe campus voor de Vlerick-hogeschool zou het Brusselse Beursgebouw worden. Maar dan stelde het stadsbestuur haar veto. Een museum voor moderne kunst moest het worden. Maar dan kreeg het stadsbestuur tegenwind uit experthoek en werd het stil. Oorverdovend stil.

“Zeer goed dat er eindelijk een discussie is ontstaan over de invulling van het Beursgebouw en over een nieuw museum in Brussel”, zegt sp.a-parlementslid Yamila Idrissi. “Maar nu het eindelijk begint te leven moet er ook verder gewerkt worden. Het draagvlak om in Brussel een nieuwe collectie moderne en hedendaagse kunst samen te stellen moet worden uitgebreid.”

Idrissi blijft niet bij de pakken zitten. “Ik ben volop mijn tour d’horizon aan het doen”, zegt ze. “Intussen heeft bijvoorbeeld Luc Tuymans zich achter het project geschaard. En ik probeer met zo veel mogelijk actoren zoals banken, politici en privéverzamelaars te praten. Binnenkort start ik ook een werkgroep op om deze piste verder uit te werken.”

Piste van Idrissi: voeg alle versnipperde collecties moderne en hedendaagse kunst in Brussel samen op één plek. “Dexia heeft 4.500 topwerken, de Nationale Bank 1.800, ook ING en de verschillende overheden hebben er flink wat”, zegt Idrissi. “En er zijn bovendien verschillende grote privécollecties in Brussel. Het potentieel is dus al aanwezig, maar zit achter slot en grendel. Men zou, zonder ook maar één nieuwe aankoop, een spraakmakende collectie met internationale klasse kunnen creëren, permanent toegankelijk voor het publiek. Hoe goed zou dat niet zijn om Brussel te promoten als cultuur- en kunststad?”

Landmark

Een spraakmakende collectie gedijt het best in een spraakmakende omgeving. Maar een museum voor moderne en hedendaagse kunst in het Beursgebouw, dat lijkt Idrissi geen al te beste optie. “Allerlei factoren zoals conservatie of veiligheid zullen ervoor zorgen dat het Beursgebouw allicht uit de boot zal vallen”, zegt ze. “Nieuwe locaties zoals het oude Justitiepaleis worden genoemd, belangrijk is dat het een landmark is voor Brussel. Er bestaan genoeg buitenlandse voorbeelden, zoals de Schauladen in Bazel en Bremen. Maar nogmaals: men moet het dringend meer hebben over wat er in dat museum te zien zal zijn. Anders sta je daar met een mooie, lege doos. Brussel heeft een ambitieus beleid op vlak van moderne kunst nodig.”

Bij het Brusselse stadsbestuur wordt een en ander getemperd. Nog steeds. “We zijn nog volop in onderhandeling met Euronext om te bepalen of en wanneer we opnieuw eigenaar kunnen worden van het Beursgebouw”, zegt Nicolas Dassonville, woordvoerder van burgemeester Thielemans (PS). “Ook de opties tot herbestemming zijn we momenteel nog aan het bestuderen. Een museum van moderne kunst is er een van, maar dat is nog lang niet zeker.”

(LDW)

Des perspectives pour les jeunes !

Le Soir Namur Luxembourg, 13/05/2011, bladzijde 2

Faut-il construire une piscine en plein air à Bruxelles ?

« Des perspectives pour les jeunes ! »

Le 25 avril dernier, la police a dû intervenir en force pour évacuer 200 trublions bruxellois du domaine récréatif d’Hofstade, en Brabant flamand. Dans la foulée, la députée flamande (SP.A) Yamila Idrissi ressort des cartons un projet cher à l’ancien ministre des Travaux bruxellois, Pascal Smet. L’élu SP.A s’est en effet accroché, toute une législature durant, à son rêve de créer une piscine en plein air en bordure du canal. Un rêve brisé sur l’autel des liquidités, le gouvernement régional ayant d’autres priorités budgétaires. « Il est grand temps que Bruxelles s’inquiète de ses jeunes et leur offre des perspectives et de l’espace », entame Yamila Idrissi qui demande que le gouvernement bruxellois ressorte les plans relatifs à la piscine à ciel ouvert. En insistant sur le fait que la population augmente chaque année tout en se rajeunissant. « Aujourd’hui, les jeunes Bruxellois sont abandonnés à leur triste sort et doivent se tourner vers d’autres horizons pour trouver un espace ouvert. Tout le monde s’accordera à dire qu’il y a un besoin pressant de possibilités récréatives à Bruxelles. La parlementaire prend en exemple le succès annuel de Bruxelles les Bains. « Chaque année, jeunes et moins jeunes, familles et ketjes bruxellois s’y retrouvent. Mais bien que Bruxelles les Bains soit une belle initiative, elle ne suffit pas. Bruxelles a besoin d’un endroit où les jeunes de Molenbeek et de Cureghem peuvent se défouler en permanence ».

Et Yamila Idrissi de citer le parc anversois « Spoor Noord » où les jeunes bénéficient d’un espace récréatif dans un quartier dit difficile. « Pourquoi ne serait-ce pas faisable à Bruxelles ? »


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s