De kijk van Idrissi # 2: “Le pain nu”

 

 

Rif

 

In Le Pain Nu geeft Mohamed Choukri een mooi beeld van de Rif, mijn geboortestreek in het Noorden van Marokko

Het was weer een moeilijke -donderdagavond –beslissing. Kiezen om de avond door te brengen met Jan Lauwers en zijn “Marketplace 76” of met Mohamed Choukri’sle pain nu”.

Marktplaats 76 vertelt het verhaal van een dorp dat wordt opgeschrikt door een ontploffing. Jan Lauwers schrijft met Marktplaats 76 een nieuw episch en caleidoscopisch verhaal. Nauwkeurig brengt hij verslag uit van de dorpelingen die door de tijd ingehaald en voortgestuwd worden. Hij rijmt donkere thema’s als rouw en verdriet, bloedschande en ontvoering, pedofilie en zelfmoord, met overdadige liefde, vriendschap, geluk en overleven. Zie hier het dilemma op een typisch Brusselse cultuuravond.

Wat uiteindelijk de doorslag heeft gegeven voor Mohamed’s ‘le pain nu’ is dat het een eenmalige vertoning is van de film van Rachid Benhadj en het verlangen om te zien hoe het boek werd verfilmd. En het feit dat ik schitterende voorstelling ‘Marketplace76’ reeds had gezien in wereldpremière op de Rhur triënnale.

Ik moet 17-18 jaar geweest zijn toen ik compleet van mijn sokken werd geblazen door het boek “le pain nu”. Het boek van Mohamed Choukri is het autobiografische verhaal van een jonge Marokkaan die opgroeit tijdens de hongerjaren van Marokko en op zijn 20ste leert schrijven. Op dat moment beslist hij om ‘zijn’ verhaal, en zo ook het verhaal van een ganse generatie, op papier te zetten. Honger, armoede, hardheid , tyfus…..hoeveel miserie en pijn kan een kind verdragen?

Het is die sterke stil zwijgende generatie die in de jaren ‘60 naar Europa is uitgeweken met als enige drijfveer ‘een beter leven voor hun kinderen’. Die sterke generatie die besloten heeft om vooruit te kijken en het hoofdstuk van de hongerjaren uit hun verleden te bannen. Iets wat voor mij, kind van die generatie, heel herkenbaar is. Zelden of nooit vertelde mijn vader over zijn jeugd en werden vragen hieromtrent  beantwoord met een veelzeggende stilte.

Het boek ‘le pain nu’ heeft die stilte doorbroken en het onzegbare woorden gegeven en zo een stem gegeven aan deze generatie. Dankzij dit boek heb ik de jeugdjaren van mijn vader ontdekt. Na de film loop ik stand -up comedian Sam Touzani tegen het lijf die zegt “in mijn tijdslijn is er een voor het lezen van ‘le pain nu’ en een na”.  Veelzeggend en herkenbaar. Het heeft ook mijn kijk op mijn verleden compleet veranderd en samen met mij hebben vele generatiegenoten hun vader beter leren kennen.

Dat is de kracht van literatuur op haar best! Een tijdsgewricht vatten en daardoor een hele generatie beïnvloeden. Of zoals Louis Paul Boon zei “Literatuur komt steeds, hinkend en hijgend het ware sentiment van de mens achterna”. ‘Le pain nu’ zou in elke school verplicht moeten gelezen worden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s