Wat de banken kunnen terugdoen

Banken, maar ook overheidsbedrijven, kunnen best wat meer terugdoen voor de samenleving. Yamila Idrissi (sp.a) doet een voorstel: de privécollecties van banken en overheid onderbrengen in het vernieuwde beursgebouw.

Brussel heeft een ambitieus beleid op vlak van moderne kunst nodig. Een beleid dat visionair is, buiten de lijntjes kleurt en Brussel op cultureel vlak de internationale uitstraling geeft die het verdient. Het voorstel onlangs voor de sluiting van het Museum voor Moderne Kunst is een voorbeeld van hoe het niet moet. De sluiting was een beslissing van een enkeling in naam van allen. Het is een vreemde beslissing voor een publieke instelling, omdat ze enkel uitgaat van een commerciële logica. Hierbij wordt louter om commerciële redenen voorbij gegaan aan een van de kerntaken van een museum, namelijk kunst toegankelijk maken voor iedereen.

Maar we mogen ook niet blind zijn voor de actuele situatie. De grote collecties en topwerken bevinden zich vaak niet in onze musea maar wel in de catacomben van de financiële instellingen en overheidsbedrijven. Deze grote spelers hebben de economische kracht van kunst al lang ontdekt. Zo heeft Dexia een paar duizend werken, de grootste private collectie moderne en hedendaagse Belgische kunst. De collectie Moderne kunst bevat onder meer Marcel Broodthaers, Roger Raveel, Luc Tuymans, Jan Fabre en Berlinde De Bruyckere. Ook KBC nam met Cera, ABB en Investco een verzameling met zo’n 600 kunstwerken over.

In tijden waarin banken gered worden door kapitaalinjecties van de overheid en de riante bonussen van de banken zelf verontwaardiging oproepen bij het volk, is het minste wat we kunnen verwachten dat die banken een engagement nemen en een maatschappelijke return geven aan de samenleving. Zoals de oude Plato al wist: “Als geld verdienen in een samenleving hoofddoel wordt, verdwijnt de waardering voor ethische en esthetische waarden”.

Maar ook overheidsbedrijven zoals Belgacom beschikken over topwerken van ondermeer Andy Warhol, Jan De Cock, Wim Delvoye, Pierre Alechinsky en Roy Lichtenstein.

Overheidsbedrijven en financiële instellingen deelden in een niet zover verleden eenzelfde houding: wanneer het slecht gaat, zijn ze de verantwoordelijkheid van allen, en wanneer het goed gaat, de verdiensten van enkelen. De malus collectief, de bonus privaat. Overheden moeten in hun relaties met hun eigen autonome bedrijven en met financiële instellingen niet alleen oog hebben voor correcte economische en ethische afspraken, maar ook voor de ontsluiting van kunstcollecties.

Voor het grote publiek

Het zou dan ook een logische stap zijn, mochten de banken en overheidsbedrijven deze unieke collecties permanent tentoonstellen voor het grote publiek. Zodat de klanten en aandeelhouders van de banken, van de overheidsbedrijven en van de overheden – wij allen dus, Brusselaars, pendelaars, bezoekers – kunnen genieten van deze prachtige kunstwerken. En op die manier brengt ons belastinggeld twee keer op. Voor overheidsbedrijven zoals Belgacom en NMBS zou de overheid beheersovereenkomsten kunnen afsluiten, voor financiële instellingen kan deze bruikleen gekoppeld worden aan financiële injecties en overheidswaarborgen.

Vandaag wordt luidop nagedacht over de herbestemming van het beursgebouw. Eén van de pistes is om er een museum voor Moderne Kunst in onder te brengen. Ik ben voorstander van dit idee om de bestaande landmark die het beursgebouw vandaag is een nieuwe invulling te geven. Waarom de privécollecties van banken en overheid niet samen onderbrengen in dit vernieuwde beursgebouw? En op die manier wordt de financiële tempel van ons land omgedoopt tot een nieuwe culturele hotspot voor Brussel waarin verschillende overheden, overheidsbedrijven en financiële instellingen participeren. En waarvan elke Brusselaar, bezoeker en toerist kan genieten.

Trouwens, het Museum voor Moderne Kunst valt net zoals Belgacom en de NMBS onder de bevoegdheid van de federale overheid. De kapitaalinjecties aan de banken gebeurden door de federale overheid. Voila één concreet argument waarom een federaal cultuurbeleid noodzakelijk is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s